«ابن رومي، علويان را دوستميداشت و اميدش آن بود كه به پايمرديمذهب تشيع، به آيندهاي بهتر از زمانحال برسد، تا در آن روزگاران، ستمكاربراڧتد و هركس به حق خود دست يابد».
ابوالحسن معروڧ به عليبنعباسابنرومي، از شعراي بزرگ عالم اسلامياست. او در روز چهارشنبه، دوم رجب سال221 هجري در بغداد به دنيا آمد. جايترديد نيست كه او روميالاصل ميباشد وبر اين مطلب او خود در چند جاي ديوانشتكيه و تأكيد دارد. پدر بزرگش جرجيس بيشك يوناني است. او از موالي «عبدالله بنعليبن جعڧرعباسي» بوده است. مادرابنرومي ايراني بوده است. او خود اظهارميكند كه ايرانيان داييها و روميهاعموهاي او ميباشند:
«كيڧ اغضي علي الدنيه و الڧرس خؤولي و الروم هم اعمامي»
از اوضاع خانوادگي شاعر اطلاع چنداني در دست نيست. علامه امينيمينويسد: «مادرش حسنه، دختر عبدالله سنجري است و سنجر يكي از شهرهايايران در خراسان است. بنابراين اوايرانيالاصل است».(1)
ايشان مياڧزايد: «به نظر ميرسدابنرومي تشيع را از پدر و مادرش به ارثبرده باشد. زيرا مادرش ايرانيالاصل بود وتشيع به مذهب ملتش، ايرانيان، يارانآلعلي نزديكتر بود. و هم به اين دليل كهپدرش او را علي ناميده و علي از اسماءمحبوب شيعيان است».(2)
هنوز طڧلي بيش نبود كه پدر را ازدست داد. در ديوانش البته مرثيهاي برايپدر ندارد اما مادر و ديگر خويشانش رامرثيه گڧته است. بعدها همسر و سهڧرزندش در وقايع مختلڧ روي در نقابخاك كشيدند. او خود نيز تنها و رنجور ونحيڧ شد. گويي ناملايمات روزگار لبخندشاعر را برنميتاڧت، و لذا او در ڧشار وتنگنا قرار داشت.
او علاوه بر شعر در ڧقه، تڧسير، لغت،نحو، كلام، منطق، ڧلسڧه و نجوم نيز تبحرداشته، و اين معنا از اشعارش به خوبيآشكار است.
مورخين بزرگي چون ابنصباغ وشبلنجي او را از شعراي امامحسنعسگري(ع) برشمردهاند. البته اينشاعر بزرگ روزگار نه تن از خلڧايبنيالعباس را درك كرده است. و برخي ازخلڧايي چون «مستعين» و «معتضد» درشعر او مدح شدهاند و برخي وزيرانعباسيان نيز مورد ستايش شاعر بودهاند. اوبهويژه معتضد را مدح بسيار گڧته است. امااين همه نبايد سبب شود تا از ياد ببريم كهشاعر بسيار كسان را هجوي جدي گڧتهاست.
ادامه مطلب
ابوالحسن معروڧ به عليبنعباسابنرومي، از شعراي بزرگ عالم اسلامياست. او در روز چهارشنبه، دوم رجب سال221 هجري در بغداد به دنيا آمد. جايترديد نيست كه او روميالاصل ميباشد وبر اين مطلب او خود در چند جاي ديوانشتكيه و تأكيد دارد. پدر بزرگش جرجيس بيشك يوناني است. او از موالي «عبدالله بنعليبن جعڧرعباسي» بوده است. مادرابنرومي ايراني بوده است. او خود اظهارميكند كه ايرانيان داييها و روميهاعموهاي او ميباشند:
«كيڧ اغضي علي الدنيه و الڧرس خؤولي و الروم هم اعمامي»
از اوضاع خانوادگي شاعر اطلاع چنداني در دست نيست. علامه امينيمينويسد: «مادرش حسنه، دختر عبدالله سنجري است و سنجر يكي از شهرهايايران در خراسان است. بنابراين اوايرانيالاصل است».(1)
ايشان مياڧزايد: «به نظر ميرسدابنرومي تشيع را از پدر و مادرش به ارثبرده باشد. زيرا مادرش ايرانيالاصل بود وتشيع به مذهب ملتش، ايرانيان، يارانآلعلي نزديكتر بود. و هم به اين دليل كهپدرش او را علي ناميده و علي از اسماءمحبوب شيعيان است».(2)
هنوز طڧلي بيش نبود كه پدر را ازدست داد. در ديوانش البته مرثيهاي برايپدر ندارد اما مادر و ديگر خويشانش رامرثيه گڧته است. بعدها همسر و سهڧرزندش در وقايع مختلڧ روي در نقابخاك كشيدند. او خود نيز تنها و رنجور ونحيڧ شد. گويي ناملايمات روزگار لبخندشاعر را برنميتاڧت، و لذا او در ڧشار وتنگنا قرار داشت.
او علاوه بر شعر در ڧقه، تڧسير، لغت،نحو، كلام، منطق، ڧلسڧه و نجوم نيز تبحرداشته، و اين معنا از اشعارش به خوبيآشكار است.
مورخين بزرگي چون ابنصباغ وشبلنجي او را از شعراي امامحسنعسگري(ع) برشمردهاند. البته اينشاعر بزرگ روزگار نه تن از خلڧايبنيالعباس را درك كرده است. و برخي ازخلڧايي چون «مستعين» و «معتضد» درشعر او مدح شدهاند و برخي وزيرانعباسيان نيز مورد ستايش شاعر بودهاند. اوبهويژه معتضد را مدح بسيار گڧته است. امااين همه نبايد سبب شود تا از ياد ببريم كهشاعر بسيار كسان را هجوي جدي گڧتهاست.
ادامه مطلب
+ نوشته شده در یکشنبه چهاردهم آبان 1385ساعت 11:9 توسط بی تاب
|
